Encyklopedia

Holothuria edulis

Encyklopedia akwarystyczna

Strzykwa – Holothuria edulis

Pochodzenie: zamieszkuje on obszar Indopacyfiku, od Morza Czerwonego i wschodnich wybrzeży Afryki aż po Hawaje.

Wielkość: osiąga do 30 cm długości.

Zbiornik: akwarium rafowe o grubej warstwie piaszczystego podłoża.

Charakterystyka: całkowicie nieszkodliwa. Pędzi aktywny tryb życia, przekopując przy pomocy wieńca czułków otaczających otwór gębowy podłoże w poszukiwaniu resztek organicznych. Jest wyspecjalizowanym mułożercą przyczyniającym się do poprawy czystości zalegającego na dnie piasku i przyśpieszenia obiegu materii w zbiorniku. Polska nazwa „strzykwa” pochodzi od niezwykłej umiejętności obronnej – w razie zagrożenia zwierzę to potrafi wystrzyknąć na zewnątrz swoje organy wewnętrzne, które następnie powoli regeneruje. Uwaga! Gatunek ten posiada w swym ciele toksyny uwalniane w chwili jego zabicia potencjalnie groźne dla wszystkich zamieszkujących zbiornik ryb. Dlatego, podczas prac pielęgnacyjnych w akwarium, należy uważać, aby nie rozgnieść ani nie uszkodzić strzykwy, np. podczas przesuwania kawałków skał.

Opis: posiada charakterystyczne, robakowate, obłego kształtu ciało (z tego powodu strzykwy bywają zwane potocznie „ogórkami morskimi”). Odznacza się ciemnoczerwonym ubarwieniem, często z czarnymi plamami na grzbiecie. Spodnia strona ciała jest nieco jaśniejsza.

Rozmnażanie: nie rozmnaża się w niewoli.

Pokarm: resztki organiczne pobierane z podłoża, w typowym akwarium rafowym z regularnie karmionymi rybami nie wymaga specjalnego dokarmiania Zwierzę powoli przesuwa się po dnie, zjadając podłoże wraz z cząstkami pokarmowymi i wydalając czysty piasek, którego charakterystyczne wałeczki znaczą szlak wędrówki strzykwy. (js)

MOŻE CIĘ RÓWNIEŻ ZAINTERESOWAĆ…

Pokaż więcej

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Sprawdź również
Close
Back to top button