Lacerta viridis
Występowanie: Europa Południowa i częściowo Europa Środkowa (izolowane populacje w Niemczech) – niziny, wyżyny i niskie piętra gór. Lubi obszary dobrze nasłonecznione, trawiaste i kamieniste.
Charakterystyka: najdłuższa europejska jaszczurka obdarzona kończynami – osiąga maksymalnie 40 cm (z ogonem, który stanowi ponad połowę długości ciała), zwykle dużo mniej.
Ciepłolubna i raczej wilgociolubna. Wykazuje aktywność dzienną – noc i zimę spędza w wykopanych przez siebie norkach.
Pokarm: szarańczaki, chrząszcze, ćmy, larwy owadów. W naturze poluje też na mniejsze jaszczurki i węże. W niewoli konieczna suplementacja witaminowa i mineralno-wapniowa.
Terrarium: minimalne wymiary wiwarium horyzontalnego: 150x60x60 cm. Tył wyklejony korą dziewiczą, korkiem lub innym materiałem o porowatej powierzchni. Konieczne kryjówki (dziuple, kamienne groty, łupiny orzecha kokosowego) i konary do wspinania.
Kilkunastocentymetrowa warstwa podłoża z domieszką gliny. Temperatura w okresie aktywnym: w dzień w granicach 25–28°C (pod promiennikiem 36°C) – w nocy spadek o kilka (a nawet dziesięć) stopni.
Przynajmniej raz dziennie, najlepiej wieczorem wnętrze zbiornika należy zrosić letnią wodą.
12-godzinny cykl oświetleniowy. Wymaga oświetlenia UVB.
Sen zimowy u tego gatunku trwa do 6 miesięcy.
Uwagi: nie wolno jej hodować amatorsko w naszym kraju. Niepotwierdzone dane o jej pojawieniu się dziko pochodzą z Dolnego Śląska, Roztocza, Wyżyny Lubelskiej i Bieszczadów. Lacerta viridis znajduje się w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową.
Magazyn Akwarium nr 3/2026 (217)
Magazyn Akwarium: ogólnopolski dwumiesięcznik drukowany lub w pliku PDF. 108 stronic (łącznie z okładkami), bogato ilustrowany.
