Agama tarczogoniasta Xenagama taylori

Fragment artykułu: Paweł Walenciak: Xenagama taylori – idealna jaszczurka do domowego terrarium. Opublikowano drukiem w Magazynie Akwarium nr 1/2026 (215).

Xenagama taylori, znane jako agamy tarczogoniaste (nazwa zapożyczona z języka angielskiego: Shield-Tailed Agamas), to niewielkie wszystkożerne jaszczurki pustynne pochodzące z rejonów Somalii i Etiopii. Wyróżniają się dobrze wyodrębnioną głową, masywną sylwetką, odważnym usposobieniem, intensywnie kobaltowym gardłem (w przypadku dorosłych samców) oraz charakterystycznym, silnie uzbrojonym w kolce ogonem, który nadaje im bardzo nietypowy wygląd. Mimo że ich utrzymanie nie jest szczególnie trudne, a rozmnażanie stanowi jedynie umiarkowane wyzwanie, gatunek ten z niewiadomych powodów wciąż pozostaje mało popularny i niedoceniany.

Dorosłe osobniki Xenagama taylori osiągają długość od około 9 do 11 cm i ważą zwykle od 20 do 30 gramów. Są to jaszczurki aktywne w ciągu dnia, które intensywnie wykorzystują przestrzeń w terrarium: biegają, eksplorują otoczenie, przekopują podłoże, kopią nory i nieustannie poszukują pożywienia. Moja przygoda z tym wyjątkowym gatunkiem zaczęła się całkiem niedawno, bo na początku 2023 roku, kiedy odkupiłem pierwszą parę od znajomego hodowcy z Niemiec. Wystarczyło bardzo niewiele czasu, by te niezwykłe jaszczurki całkowicie mnie oczarowały. Zaledwie rok później doczekałem się pierwszego przychówku, a obecnie moja hodowla liczy pięć dorosłych osobników: dwa samce i trzy samice. Opierając się na własnych obserwacjach i zdobytym doświadczeniu, chciałbym przybliżyć sposób ich utrzymania na łamach mA i zachęcić czytelników do bliższego poznania tego gatunku.

Terrarium
Dla dorosłej pary najlepiej sprawdzi się terrarium o wymiarach 80 x 40 x 40 cm. Może być ono wykonane ze szkła, drewna bądź PVC – wszystkie te rozwiązania stanowią odpowiednie lokum dla Xenagama taylori. Co, jeśli chcemy hodować więcej osobników w jednym terrarium? Jest to możliwe, jednak wtedy trzeba zwiększyć znacząco przestrzeń życiową naszych podopiecznych. Ponadto choć jaszczurki te potrafią funkcjonować w grupach, w określonych sytuacjach mogą wykazywać silną agresję wobec współtowarzyszy – dlatego zawsze należy być przygotowanym na konieczność rozdzielenia osobników i odpowiedniego skorygowania obsady oraz warunków utrzymania.