ArtykułyEncyklopedia

Betta channoides

Encyklopedia akwarystyczna

Betta channoides

Pochodzenie: zamieszkuje wody dorzecza Mahakamu – rzeki płynącej przez Kalimantan Wschodni (Kalimantan Timur) – drugą co do wielkości prowincję Indonezji położoną we wschodniej części Borneo. Preferuje niewielkie leśne strumienie pełne butwiejących liści i drewna niosące brunatną, kwaśną i przesyconą garbnikami wodę. Zasiedla również płycizny, gdzie bytuje wśród roślin wodnych i opadłych z drzew liści.

Wielkość: dorasta do 5 cm długości.

Akwarium: dla pary ryb wystarczy 40-litrowe, szczelnie przykryte akwarium. Większą grupę można pielęgnować w zbiorniku 80-100-litrowym. Wskazane piaszczyste podłoże z leżącą na nim warstwą suchych liści i dekoracjami z drewna, lignitów i łupin orzechów kokosowych (te ostatnie powinny zostać uformowane na kształt kryjówek). Zbiornik powinien być w większości gęsto zarośnięty, najlepiej łodygowymi roślinami dorastającymi do powierzchni wody. Wskazana jest również obecność roślin pływających o dużych liściach (np. różdżyc). Woda powinna być niezbyt ciepła (ok. 22°C), najlepiej miękka i lekko kwaśna, choć gatunek ten jest bardzo elastyczny i przystosowuje się również do twardszej i bardziej zasadowej wody. Wskazany dodatek garbników (np. preparatu do sporządzania tzw. „czarnej wody” lub wkładu torfowego we filtrze). Doświadczalnie stwierdzono również, że na kondycję tych ryb dobrze wpływa obecność w wodzie żelaza (nawóz żelazowy). Woda powinna być regularnie, nieznacznie podmieniana (ok. 15% zawartości akwarium tygodniowo) oraz wydajnie filtrowana (ryby wrażliwe na obecność w wodzie związków azotowych).

Charakterystyka: gatunek stosunkowo łagodny, ale najlepsze wyniki osiąga się, pielęgnując go w oddzielnym zbiorniku w parach lub niewielkich grupach.

Opis: zarówno łacińska nazwa gatunkowa tego bojownika, jak i jego anglojęzyczne miano (Snakehead fighter) odnosi się do ryb z rodzaju Channa czyli wężogłowów. Rzeczywiście gatunek ten nieco przypomina je swą aparycją ze względu na kształt specyficznie wydłużonego pyska. Samce dość znacznie różnią się od samic. Ich głowa i przednia część grzbietu są szaroczarne. Boki mają barwę ceglastą do pomarańczowej, która przechodzi na płetwy grzbietową, ogonową i odbytową. Końce płetw ogonowej i odbytowej są ciemne, niemal czarne, zaś ich krawędzie posiadają białawe obwódki. Białawo zakończone są też płetwy brzuszne. Samice mają nieco mniejsze płetwy i są ubarwione dużo skromniej – ich ciała mają kolor szarooliwkowy, nieregularnie ciemniej nakrapiany z jaśniejszym brzuchem i okolicą pęcherza pławnego.

Rozmnażanie: bojownik ten należy do gębaczy. Tarło z reguły inicjuje samica, po czym zapłodnione jaja są zbierane przez samca do pyska. W przypadku pielęgnacji pary ryb w oddzielnym akwarium istnieje możliwość wychowania narybku razem z rodzicami, w większych grupach lepiej odłowić inkubującego samca do oddzielnego zbiornika. Narybek opuszcza pysk ojca po ok. 12 dniach i można od razu karmić go świeżo wyklutymi żywymi larwami solowca. Młodych w jednym miocie bywa od 3 do maksymalnie 40.

Pokarm: żywy i mrożony plankton, larwy owadów, rureczniki, muszki owocowe, po przyzwyczajeniu także suche pokarmy (zwłaszcza liofilizowane). (js)

Tagi
Pokaż więcej

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Sprawdź również

Close
Back to top button
Close