Encyklopedia

Hypseleotris compressa

Encyklopedia akwarystyczna

Hypseleotris compressa (Krefft, 1864)

Empire gudgeon

Pochodzenie: obrzeża północnej i wschodniej Australii oraz centralna i południowa Nowa Gwinea. Ryby zamieszkują dolne biegi rzek i strumieni. Preferują wody o średnim prądzie, gęsto porośnięte lub z duża ilością zatopionych korzeni i gałęzi. Młode bytują w wodzie słonawej w ujściach rzek.

Wielkość: maksymalna długość ciała w naturze – 12 cm, w akwarium zwykle mniej.

Akwarium: minimalna pojemność – 70 l, dla pary – 150 l. Zakres tolerowanych temperatur bardzo szeroki: 20–30°C. Graniczne wartości pH: 5,0–9,1. Zbiornik należy przykryć pokrywą (ryby mają tendencję do wyskakiwania) i zapewnić rybom kryjówki, aby słabsze samce mogły się schronić przed agresją silniejszych. Kamienie używane do budowania kryjówek nie powinny mieć ostrych krawędzi. Na podłoże stosujemy piasek. Ryby preferują zbiorniki zarośnięte roślinnością, ale może to stanowić problem, jeśli zdecydujemy się na hodowlę w wodzie lekko zasolonej. Filtracja na średnim poziomie – nie musi być intensywna.

Charakterystyka: ryba ma usposobienie spokojne, ale mniejsze zwierzęta, mieszczące się w jej otworze gębowym, traktuje jak pokarm. Preferuje dolne partie zbiornika. Żyje 5–8 lat.

Opis: ciało smukłe scalone z głową ryby. Samica ubarwiona jest w tonacji oliwkowo–brązowej z płetwami lekko przezroczystymi. Imponujące ubarwienie posiada samiec. Jego ciało jest również brązowawe, za to płetwy grzbietowe i odbytowa posiadają wzór złożony z trzech pasów: czerwonego, czarnego i niebieskiego na obrzeżach. Płetwa ogonowa – brązowawa w niebieskie cętki. W czasie tarła ciało samca przybiera kolor jaskrawopomarańczowy, a barwy płetw stają się bardziej intensywne.

Rozmnażanie: w naturze do tarła dochodzi latem. Samce obierają własne terytoria tarliskowe, a ich wyostrzone kolory wabią samice. Jaja składane są w dużych ilościach, nawet do 3000 szt., na korzeniach, skałach, liściach czy na piasku. Mają zaledwie 0,32 mm średnicy (najmniejsze wśród ryb). Samiec pilnuje ich, odpędzając intruzów. Do klucia dochodzi po 24 godzinach. Larwy po wylęgu są również maleńkie –1 mm długości. Ryby bytują w słodkowodnych strumieniach, ale młode po wykluciu są niesione przez wodę do estuariów z wodą słonawą i tam spędzają pierwszy okres swojego życia. Po osiągnięciu dojrzałości wracają do wód słodkich i cykl się powtarza.

W akwarium rozmnażanie jest niezwykle problematyczne, choć do samego tarła dochodzi łatwo (w temperaturze optymalnej 25°C). Samce, podobnie jak w naturze, przyjmują wtedy jaskrawe ubarwienie i po dobraniu się w pary strzegą swego terytorium. Samica składa jaja na oczyszczonej uprzednio skale, korzeniu, a nawet na szybie akwarium. Po wykluciu narybek nie jest jednak w stanie przeżyć bez wód słonawych lub słonych i najczęściej w warunkach sztucznych ginie. Dużym problemem w wykarmieniu larw jest też dla akwarysty ich mikroskopijna długość.

Pokarm: w naturze rybki jedzą bezkręgowce i małe skorupiaki, uzupełniając tę dietę glonami. W akwarium można podawać im mięsny pokarm żywy lub mrożony, np. ochotkę, larwy komara, artemię, rozwielitki, mysis i in. Można je przyzwyczaić do pokarmów.

Opublikowano drukiem w Magazynie Akwarium nr 7-8/2014 (141).

Chcę zamówić prenumeratę
Chcę zamówić ten numer

Tagi
Pokaż więcej

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Sprawdź również

Close
Close