ArtykułyEncyklopedia

Pomacanthus asfur

Encyklopedia akwarystyczna

Pomacanthus asfur. Opublikowano drukiem w Magazynie Akwarium nr 8/2011 (109).

Pochodzenie: zamieszkuje zachodnią część Oceanu Indyjskiego od Morza Czerwonego i Zatoki Adeńskiej po Zanzibar. Jest spotykany na głębokości od 3 do 30 m. Preferuje okolice raf koralowych obficie porośniętych miękkimi i twardymi koralowcami.

Wielkość: w naturze dorasta do 40 cm długości, w akwarium przeważnie nie osiąga aż tak imponujących rozmiarów.

Zbiornik: min. 500 l z dużą ilością żywej skały i licznymi, obszernymi kryjówkami. Należy zapewnić wydajną filtrację oraz ustabilizowane parametry wody.

Charakterystyka: ryba bardzo agresywna względem przedstawicieli własnego gatunku, pomijając osobniki żyjące w dobranych parach. Może atakować również inne ustniki, zwłaszcza o podobnym ubarwieniu. W akwarium należy pielęgnować ją pojedynczo. Przedstawiciele tego gatunku mogą uszkadzać koralowce (zarówno twarde, jak i miękkie), stanowią również zagrożenie dla rurówek i innych bezkręgowców.

Opis: okazała ryba o ciele posiadającym charakterystyczny dla ustników kształt; jest ono bardzo silnie bocznie spłaszczone, wysokie i nieco wydłużone. Płetwy grzbietowa i odbytowa szerokie, okalające krawędzie ciała ryby. Ich ostatnie promienie są silnie wydłużone i ciągną się za rybą tworząc charakterystyczne proporczyki. Ubarwienie stanowi kombinacja kolorów żółtego i granatowego. Głowa i przednia część tułowia są ciemnogranatowe, niemal czarne, podobnie jak tylna część tułowia, płetwy grzbietowa i odbytowa oraz nasada płetwy ogonowej. W połowie długości tułowia widnieje pionowy, klinowaty, jasnożółty pas. Podobnie ubarwiona jest płetwa ogonowa. Dymorfizm płciowy nie występuje. Osobniki młodociane mają charakterystyczne, liczne, wąskie, pionowe żółte pasy na ciele.

Pokarm: w naturze ryby te żywią się głównie gąbkami, rurówkami i innymi bezkręgowcami znajdywanymi na rafach wśród skał. W akwarium zadowalają się pokarmem zastępczym w postaci mrożonego planktonu.

Rozmnażanie: środowisku ryby te bywają sporadycznie rozmnażane na Florydzie, ale większość dostępnych w handlu okazów nadal pochodzi z odłowu. Ze względu na zmniejszająca się w oceanie liczebność tych ryb zostały one wpisane do Czerwonej Księgi zwierząt zagrożonych wyginięciem, gdzie zakwalifikowano je do kategorii gatunków o mniejszym stopniu zagrożenia (Least Concern). (js)

     Zamawiam prenumeratę           Zamawiam ten numer     
Tagi
Pokaż więcej

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Sprawdź również

Close
Close