Procambarus alleni

Rak florydzki (Procambarus alleni)

Pochodzenie: zamieszkuje wody Florydy.

Wielkość: do 10 cm długości.

Akwarium: można pielęgnować go pojedynczo, w parach lub większych grupach. Ponieważ pomiędzy zwierzętami może dochodzić do sporadycznych potyczek, wielkość zbiornika należy dostosować do liczebności grupy. Dla pary wystarczy zbiornik o długości 60 cm i pojemności ok. 60 l. Grupa 8-10 osobników wymaga akwarium o długości co najmniej 100 cm i pojemności ok. 200 l. Można umieścić w nim mikrozorium, które na ogół nie jest zjadane. Woda: temp. 15-28ºC, pH 7,5-8,0, twardość bez znaczenia. Pozostałe warunki – jak rak luizjański.

Charakterystyka: nieco agresywny. Możliwa jest pielęgnacja z rybami, ale te ostatnie mogą być sporadycznie chwytane (dość dobrze radzą sobie niewielkie pielęgniczki oraz kąsaczowate). Zdecydowanie należy natomiast unikać towarzystwa wolno pływających ryb o długich płetwach, które są najbardziej narażone na „podskubywanie”. Agresję raków w stosunku do ryb i ich zapał łowiecki znacznie zmniejsza regularne i obfite karmienie.

Opis: forma pierwotna odznacza się jednolicie brunatnym ubarwieniem, jednak w akwariach hodowana jest przede wszystkim odmiana błękitna o pięknym, lazurowym ubarwieniu z licznymi, drobnymi, ciemnymi kropkami i plamkami. Barwa ta jest wynikiem występowania wady systemu enzymatycznego i stanowi cechę recesywną, czyli dwa osobniki o ubarwieniu niebieskim dają młode również niebiesko ubarwione. Samce różnią się od samic posiadaniem spiczasto zakończonych, dłuższych i smuklejszych szczypiec. Poza tym bywają z reguły nieco mniejsze. Najpewniejszą cechą pozwalającą na rozpoznanie płci nawet u bardzo młodych osobników jest jednak obecność u samców skierowanych do przodu gonopodiów powstałych z przekształconych dwóch par ich odnóży pływnych doskonale widocznych na brzusznej stronie ciała u nasady odwłoka.

Rozmnażanie: bezproblemowe. Po dość brutalnej kopulacji, w trakcie której samiec mocno przytrzymuje szczypcami odwróconą na grzbiet samicę, ta składa od kilkudziesięciu do nawet 300 jaj (zależy to od jej wieku, rozmiarów i kondycji), przyczepia je do swych odnóży pływnych, po czym pozostaje w ukryciu nie pobierając pokarmu. Młode wykluwają się po ok. 14 dniach i przez następne 2-3 tygodnie pozostają bezpiecznie ukryte pod odwłokiem matki. Po ok. 20 dniach puszczają samicę i zaczynają samodzielne życie. Można pielęgnować je w jednym akwarium z osobnikami dorosłymi, gdyż te – zwłaszcza, jeśli są obficie karmione urozmaiconym pokarmem – raczej rzadko zjadają młode.

Pokarm: wszystkożerny. Należy podawać mu zarówno pokarmy pochodzenia roślinnego, jak i zwierzęcego. Wśród tych pierwszych szczególnie godne polecenia są świeże rośliny wodne, parzona sałata, parzone płatki owsiane, suszone liście dębu, olchy i migdałecznika, drobne gałązki dębowe lub olchowe, tabletki i granulki zawierające spirulinę. Najlepsze pokarmy białkowe to mrożony plankton i larwy owadów, rureczniki oraz tabletki mięsne dla ryb. (pz)